نظام آموزش و پرورش و اهمیت شاخص های مطلوب دینی( در حوزه دین) و پرسش و پرسشگری علمی ( در حوزه علم)
54 بازدید
نقش: نویسنده
سال نشر: 00/0/0
وضعیت چاپ : چاپ نشده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
نظام آموزش و پرورش ما ، همانگونه که از عنوان آن برمی آید، مرکب از دو جهت و سمت و سوی آموزش علمی و پرورش ذهن و خلاقیت در امور علمی؛ و دیگری، پرورش روح و تزکیه نفس و شکوفایی فطرت در ابعاد دینی می باشد. هر کدام از این دو، نه تنها، نسبت به یکدیگر تزاحمی ندارند، بلکه مکمل یکدیگر بوده و مانند دو بال که لازمه پرواز می باشند، می بایست در کنار یکدیگر، جهت نیل به مقاصد عالیه و پیشرفت و ترقی، قرار گرفته و عمل نمایند. تأثیر این دو بر هم و لزوم باروری و شکوفایی هر دو جهت به گونه ای است که نادیده گرفتن هر کدام، می تواند آثار سوء و مخرب خاص خودش را در پی داشته باشد. و هر چقدر از طرفی جدی گرفته شوند و از طرفی دیگر، برنامه ریزی لازم و درست در جهت تحقق آن، انجام گیرد، موفقیت در دستیابی به اهداف مورد نظر بهتر، آسان تر و بیشتر خواهد بود. شاید نیاز به استدلال نباشد که متأسفانه در این دو حوزه ( دین و علم) خروجی ما، خیلی متناسب با هزینه هایی که در این رابطه صرف کرده و می کنیم، نباشد. و شاید از عوامل مهم این امر، عدم توجه مناسب و لازم به "شاخص های مطلوب دینی" در فضای مسائل دینی، و عدم برنامه ریزی مناسب جهت احیاء "روح پرسشگری" در فضای آموزشی، می باشد. لذا در این مقاله، این دو موضوع جداگانه مورد بررسی مختصر و گذرا قرار گرفته است.